DEVAMIM YANMAYA KALDIĞIM YERDEN
yılların eskittiği yüzümüzü saklayıp
kaçarken aynalardan
ölümlü gizleri yakalar gözlerimiz
kelebek kozası hayatımızın
yaşanmışlığı meçhul yıllarına s/üzülüp yol alır bir tırtıl
sona yaklaşırken yıllar
çığırtkan renklere bürünüp
içimizdeki ölü çocuğu saklamaya çalışırız.
içinde ölü çocuk taşıyan herkesten
...
ve hiç çuvaldızı olmamış ben
her sabah iğne oyuğu tenimden ayıkladığım
bir avuç ölü kelebekle uyanırım